همیشه ، شدن
1- بارها و بارها در مقابل این پرسش مراجعانم قرار گرفته ام که خوشبختی واقعا چیست؟ و چطور می شود به آن رسید؟ و مرا مجبور کرده است که پاسخی شایسته و درخور برای این سوال ازلی و ابدی ، پیدا کنم.
تعریف کردن خوشبختی ، البته کار چندان ساده ای نیست.
برای یک نفر ، خوشبختی در ازدواج کردن است. برای دیگری در بچه دار شدن. برای یکی پولدار شدن یعنی خوشبختی. برای دیگری رسیدن به قدرت سیاسی.
اما همیشه هم اینطور نیست.
خیلی وقتها چیزی را می خواهیم و به دستش هم می آوریم و باز هم راضی نیستیم.
چرا اینطوری است ؟ این چه معنی می دهد؟
به گمان من ، رسیدن به این چیزها ما را خوشبخت نمی کنند فقط به این دلیل ساده که اینها رویای واقعی ما نبوده اند.
2- پس چطور می توانم بفهمم که رویای واقعی من چیست؟
پرسش دشواری است اما یک راه حل ساده و قابل قبول دارد.
معمولا رویای واقعی ما ، همان رویای بچگی یا نوجوانی ماست. در آن سن و سال است که شخصیت اصلی ما شکل می گیرد و هر نقشی را که واقعا برای خودمان می پسندیم در ذهن و ضمیرمان نقش می بندد.
اگر رویای بچگی هایتان را بتوانید پیدا کنید ، به احتمال زیاد ، همان رویای واقعی شماست.
پیدا کردن رویای نوجوانی کار چندان دشواری نیست. فقط باید خیالتان را آزاد بگذارید و به گذشته برگردید.
به لحظه هایی که شما هم مثل همه نوجوانان ، گوشه ای نشسته بودید و در مورد آینده تان خیالبافی می کردید.
شاید همان بار اولی که سفر ذهنی خود را به گذشته انجام می دهید ، نتوانید جواب این سوال را پیدا کنید اما ناامید نشوید.
یک روز بالاخره ، تصویری در ذهن شما روشن خواهد شد که همه چیز را تغییر خواهد داد. باور کنید .
و زمانی که این اتفاق بیافتد ، شما دیگر سردرگم و ناامید نخواهید بود.
از آن پس ، شما یک انسان جهت مند هستید که می دانید از زندگی تان چه می خواهید.
اصلا مهم نیست که به رویاتان خواهید رسید یا نه ، اصلا ذهنتان را درگیر این مساله نکنید. شما جاده خود را پیدا کرده اید. می دانید که باید به کدام سمت بروید. و این از همه چیز مهم تر است.
می توانید سفر به گذشته را از همین الان شروع کنید.
باور کنید چیزهایی را خواهید یافت که تصورش را هم نمی توانید بکنید.
3- اجازه بدهید دوباره تکرار کنم که خوشبختی رسیدن به جا و مکان خاصی نیست. خوشبختی ، یافتن جاده ای است که ما را به جانب هدف و آرزو و معشوقمان هدایت می کند. اگر شما در این جاده هستید ، چه در ابتدا و چه در انتهای آن ، به فتوای من ، خوشبختید .
بچه که بودم شبها ساعتها به آسمان خیره می شدم. "ستاره ها" برایم عجیب ترین چیز جهان بودند.