پیش پای بهار
آمد بهار خرم و آمد رسول یار
مستیم و عاشقیم و خماریم و بی قرار
باز آمدن نوروز فرخنده بر همه ی عاشقان مست و بی قرار خجسته باد.
امروز دومین روز از سال 1390 خورشیدی است و من در حال آماده شدن برای دید وبازدیدهای روزانه هستم و خیلی کار دارم و اصلا فرصت نوشتن ندارم و باید بروم.
فقط خواستم این چند کلمه را به عنوان اولین یادداشت سال پرماجرای 90 اینجا نوشته باشم.
از کجا می دانم که پرماجراست؟ 
من مرده و شما زنده !. باشید و تماشا کنید. اگر حرفم درست از آب در نیامد!
از قدیم گفته اند سالی که نکوست از بهارش پیداست.
اول که حاکم تونس رفت. بعد هم جناب مستطاب حضرت حسنی مبارک. استاد قذافی هم که نصف بیشتر لنگش روی هواست. اوضاع یمن و بحرین هم که اساسی وخیم است. خدا به جناب ملک عبدالله و آقای اسد رحم کند.
خوب جوری ( متضاد بدجوری ) به هم ریخته دنیا !
خب سالی که اینطور شروع شود ، توقع دارید سال آرامی باشد ؟!
به قول یکی ، خدایا شما همون حول حالنا را نصیب ما بفرما ، احسن الحال پیشکش.
برای همه تان سالی پر از شادی و نشاط و خبرهای خوب آرزو می کنم. ایدون باد.
بچه که بودم شبها ساعتها به آسمان خیره می شدم. "ستاره ها" برایم عجیب ترین چیز جهان بودند.