ما موجوداتی هستیم با توانایی و ظرفیت محدود. بعضی از غم های زندگی انگار فراتر از طاقت ماست.

اما در زندگی خیلی از ما انسان ها لحظاتی هست که وقوع یک حادثه ی سخت و تلخ ( مثل دیدن مرگ عزیزانمان ) انگار چیزی را در درونمان پاره می کند. شبیه وزنه ای که روان مان ، توان تحمل سنگینی اش را ندارد.

در این لحظات جانکاه ، در همان حالی که به شدت شوکه شده ایم یا در حال ضجه زدن هستیم ، یک سوال ژرف در ذهن مان شکل خواهد گرفت:

من از این به بعد ، پس از تجربه کردن این داغ ، چه جور آدمی خواهم شد؟

پرسش ترسناکی است.!